|
همشهری خردنامه شماره 30 و 31 |
 |
 |
|
| به نام فرم، به كام معنا
يك كليشه قديمي وجود دارد كه ميگويد ادبيات و هنر مرز و محدوده ندارد. اين كليشه نچسب، هم وجود خود را انكار ميكند و هم تائيد و اثبات؛ چراكه اساسا هر پديدهاي كه با روح بشري درآميخته باشد و در سير و سلوك حيات آدمي نقشي بارز و مشخص بازي كند، عملا بازيهايش را به فراسوي محدودهها و مرزها ميكشاند. اما از يك طرف همين هنر و ادبيات با توجه به مولفههاي فرهنگي، اجتماعي، سياسي، اقتصادي و... محدود به محيط پيرامونش است؛ يعني اينكه هرچقدر هم بخواهد قلمرو زدايي كند، نهايتا باز در قلمروي ديگري محصور خواهد شد و اين امر، گريزناپذير است... درباره این شماره > - پذیرش اشتراک > |
عناوين شماره 30 و 31
|
اطلاعات سایر |
|
