شيوه شهر انديشي

در آن صبح را به شب مي رسانيم، در آن نفس مي‌كشيم، راه مي رويم، زندگي مي كنيم... اما انديشه‌اش نمي‌كنيم. شهر هميشه و همواره با ماست در مثال هيبتي پر ازدحام اما خاموش؛ حضوري قاطع ويكه اما صبور. شهر را برگزيديم تا درباره‌اش بينديشيم وبنويسيم و دين خود ادا كنيم. شهر يك منشور است؛ منشوري از سامانه هاي گوناگون و در هم تنيده : تاريخي ـ اجتماعي، فرهنگي، سياسي، اقتصادي، تجاري، زيبايي‌شناختي ـ هنري، ادبي ـ بلاغي، نسلي و...

- پذیرش اشتراک >